Żeby łatwo zrozumieć co kto potrafi podzielono zaawansowanie językowe na 6 poziomów i ustalono dana osoba musi potrafić by uznać, że zna język obcy na danym poziomie. Te z literkami A to początki, B to już poziomy zaawansowane a C - baardzo zaawansowane oraz ci, którzy biegle znają język. A dokładniej? Oto opisy:

A1 (Beginner) to poziom początkujący

Osoba na tym poziomie potrafi prowadzić prostą rozmowę, zadawać proste pytania na swój temat, na temat miejsca, gdzie mieszka, ludzi, których zna i rzeczy, które posiada – i odpowiadać na nie. Potrafi również inicjować proste wypowiedzi w zakresie potrzeb życia codziennego i w odniesieniu do dobrze sobie znanych tematów oraz odpowiadać na pytania z nimi związane – i reagować na tego typu wypowiedzi innych.

A2 (Elementary/Pre-intermediate) to poziom podstawowy

Osoba ze znajomością języka na poziomie A2 potrafi używać większości funkcji językowych niezbędnych w komunikacji społecznej. Uczący się potrafi na przykład: podejmować, prowadzić i kończyć proste dialogi; stosować proste formy grzecznościowe; przywitać się, zapytać, co słychać i zareagować na odpowiedź; prowadzić krótkie rozmowy towarzyskie; odpowiadać na pytania związane z pracą i czasem wolnym, a także o to pytać; formułować zaproszenia i zgłaszać propozycje oraz na nie odpowiadać; porozmawiać o tym, co ma ochotę robić, dokąd pójść, gdzie się spotkać.

B1 (Intermediate) to poziom średnio zaawansowany

Poziom ten charakteryzuje umiejętność bardziej aktywnego udziału w rozmowie. rozumie na tyle dużo, żeby bez nadmiernego wysiłku radzić sobie w typowych rozmowach; wypowiadać się w sposób zrozumiały i brać udział w rozmowach na znane sobie tematy w przewidywalnych, codziennych sytuacjach, przy pewnym wsparciu ze strony rozmówcy; skutecznie porozumiewać się w zakresie spraw codziennych; w ograniczonym stopniu uczestniczyć w otwartej dyskusji, wykazuje znacznie wyższe umiejętności w formułowaniu wypowiedzi monologowej. Potrafi: określać swoje samopoczucie; obszernie opisywać codzienne wydarzenia z własnego otoczenia; opisywać doświadczenia i zdarzenia z przeszłości; opisywać przyzwyczajenia i rutynowe czynności, a także plany na przyszłość; opisywać swoje upodobania i wyrażać własne opinie na określony temat; opisywać i porównywać otoczenie i posiadane rzeczy. Swobodna wymiana informacji w codziennych sytuacjach i na tematy związane z pracą, rodziną, podróżowaniem, wypoczynkiem itp.

B2 (upper/post-intermediate) to poziom ponad średnio zaawansowany

To już poziom zaawansowany i osoby na tym poziomie potrafią skutecznie uczestniczyć w rozmowie, czyli przekazać to, co chce – w szerokim zakresie sytuacji, nadążać z ogólnym zrozumieniem toczącej się w jego obecności dłuższej dyskusji, pod warunkiem, że odbywa się ona w standardowej odmianie języka, a wypowiedzi są wyraźnie formułowane; wyrażać osobiste opinie i poglądy podczas nieformalnej dyskusji z przyjaciółmi, a także pytać innych o zdanie; w zrozumiały sposób podkreślać najważniejsze punkty swojej wypowiedzi; wyrazić wiele z tego, co chce przekazać, zręcznie wykorzystując szeroki zakres środków językowych; uczestniczyć w rozmowie lub dyskusji. Kolejną cechą charakterystyczną tego poziomu jest umiejętność zręcznego radzenia sobie w sytuacjach życia codziennego. Na tym poziomie potrafią radzić sobie w mniej typowych sytuacjach podróżowania środkami transportu publicznego oraz w większości sytuacji związanych z załatwianiem formalności podróżnych i z samym podróżowaniem; włączać się bez przygotowania do rozmów na znane sobie tematy; składać zażalenia i skargi; przejmować inicjatywę podczas rozmowy czy prosić rozmówców o wyjaśnienie lub rozwinięcie tego, co właśnie powiedzieli.

C1 (Advanced) to poziom zaawansowany

To nie przelewki ale mocno zaawansowana znajomość języka. Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie szeroki zakres trudnych, dłuższych tekstów, dostrzegając także znaczenia ukryte, wyrażone pośrednio. Potrafi się wypowiadać płynnie, spontanicznie, bez większego trudu odnajdując właściwe sformułowania. Skutecznie i swobodnie potrafi posługiwać się językiem w kontaktach towarzyskich i społecznych, edukacyjnych bądź zawodowych. Potrafi formułować jasne, dobrze zbudowane, szczegółowe, dotyczące złożonych problemów wypowiedzi ustne lub pisemne.

C2 (Proficient) to prawie native speaker.

Osoba posługująca się językiem na tym poziomie może z łatwością zrozumieć praktycznie wszystko, co usłyszy lub przeczyta. Potrafi streszczać informacje pochodzące z różnych źródeł, pisanych lub mówionych, w spójny sposób odtwarzając zawarte w nich tezy i wyjaśnienia. Potrafi wyrażać swoje myśli płynnie, spontanicznie i precyzyjnie, subtelnie różnicując odcienie znaczeniowe nawet w bardziej złożonych wypowiedziach.

A Ty na jakim jesteś poziomie?

Masz na to dowód? Pamiętaj, że warto mieć niepodważalne dowody na znajomość języka!

 

Wielu uważa opanowanie reguł gramatycznych za najtrudniejszy element nauki języka obcego. Zgadzamy się z tym ale tylko wtedy, jeśli uczysz się języka, który ma skomplikowaną gramatykę! Do takich języków należy między innymi polski, uważany często za najtrudniejszy język pod względem gramatyki! Ponieważ znasz ten niesamowicie trudny język opanowanie gramatyki angielskiej - uważanej przez wielu za najłatwiejszą - nie będzie problemem. Oczywiście jeśli wiesz jak się za to zabrać. Oto co musisz wiedzieć.

1. Pamiętaj, że gramatyki inaczej uczą się małe dzieci a inaczej starsi. Maluchy uczą się intuicyjnie czyli bez poznawania reguł czy zasad. Dla małych dzieci pojęcia takie jak rzeczownik, zdanie, czasy gramatyczne są abstrakcyjne i niezrozumiałe. Jeśli jednak dziecko jest starsze i ma świadomość pojęć gramatycznych wtedy wyjaśnienie zasad może być pomocne. Dorośli najczęściej lubią poznać zasady, które porządkują wiedzę i pomagają zrozumieć jak 'działa' język, pod warunkiem, że są one podane w zrozumiały dla nich sposób.

2. Uczenie się gramatyki jest jak nauka jazdy samochodem. Najpierw musisz poznać zasady a potem dużo ćwiczyć by swobodnie się przemieszczać. Nie będziesz dobrze jeździć nie znając zasad ruchu drogowego. Nie zostaniesz dobrym kierowcą nawet jeśli będziesz recytować wszystkie przepisy z pamięci ale nie będziesz mieć wprawy w prowadzeniu samochodu. Dlatego najpierw zrozum zasadę gramatyczną - tak jak przepisy drogowe. Nie chodzi o to żebyś umiał ją wyrecytować ale faktycznie zrozumiał. Potem wyćwicz ją w zadaniach - to Twój plac manewrowy. Potem staraj się używać podczas mówienia - tak jak ćwiczysz jazdę w mieście pod okiem instruktora. Będziesz popełniać błędy, ale z czasem będzie ich coraz mniej. Aż będziesz używać nowych konstrukcji bez zastanowienia tak jak z czasem nabierasz wprawy jeżdżąc samochodem.

3. Jeszcze trochę o błędach. Pamiętaj, że są one naturalne w procesie uczenia się. Z czasem znikają. Pod warunkiem, że ćwiczysz! Nie można oczekiwać swobodnego używania dowolnej konstrukcji językowej jeśli się nie ćwiczysz. Im więcej ćwiczysz tym lepiej. Pamiętaj, że nie wolno się ograniczać tylko do rozwiązywania ćwiczeń lub testów gramatycznych. Trzeba próbować używać ich podczas mówienia i nie bać się popełniać błędów -  przecież gramatyka to jak jazda samochodem

4. Gramatyka języka angielskiego jest bardzo logiczna a liczba wyjątków w porównaniu z językiem polskim jest naprawdę niewielka. Mówisz po polsku raczej poprawnie? Nie ma wymówek - angielski jest o niebo prostszy!

5. Znajdź swój ulubiony sposób na naukę gramatyki. Wolisz gdy ktoś Ci tłumaczy? Lepiej gdy sam czytasz zasady? A może lubisz je zapisywać w swój własny, ulubiony sposób - na przykład za pomocą obrazków? Ważne, żebyś zrozumiał o co chodzi. Potem wybierz swój ulubiony sposób przećwiczenia zagadnienia. Jedni lubią rozwiązywać zadania na papierze, inni grać w gry, jeszcze inni rozwiązując interaktywne testy lub od razu używając konstrukcji podczas konwersacji. Naszym zdaniem najlepiej sprawdza się wszystko to co lubisz, szczególnie jeśli jeśli ćwiczysz gramatykę na różne sposoby.

6. Ostatnie - najważniejsze! Staraj się od razu używać nowych konstrukcji. Nie bój się błędów, które są naturalne i raczej nie do uniknięcia. Chyba że jesteś gramatycznym geniuszem!

Powodzenia!

Obecnie matura z języka angielskiego składa się z dwóch części: pisemnej i ustnej. Egzamin ustny jest jeden dla wszystkich i nie ma określonego poziomu. Tymczasem pisemny egzamin maturalny można zdać na dwóch poziomach: poziomie podstawowym, który odpowiada poziomowi B1 według skali CEFR (skala opracowana przez Radę Europy opisująca co na danym poziomie potrafi kandydat w dowolnym języku ma 6 poziomów: A1-podstawowy, A2, B1, B2, C1, C2 - biegłość językowa) a na poziomie rozszerzonym – B2 według skali CEFR. By zaliczyć maturę wystarczy zdobyć 30% poprawnych odpowiedzi. Egzamin ustny jest jeden. Wyniki z egzaminu ustnego są podawane oddzielnie i tu również należy uzyskać minimum 30% by egzamin zdać. Ważne – zadania sprawdzające rożne umiejętności nie dają takiej samej liczby punktów, na przykład: zadania sprawdzające rozumienie tekstu czytanego stanowią 26% oceny, tak samo jak pisanie, natomiast słuchanie oraz zadania sprawdzające konstrukcje gramatyczno-leksykalne – po 24%.

Egzamin Cambridge English: First, popularnie zwany FCE sprawdza, czy kandydat jest na poziomie B2. By zaliczyć egzamin należy uzyskać średni wynik 60%. Egzamin składa się z 5 części: pisanie, czytanie, słuchanie, użycie struktur gramatyczno-leksykalnych oraz mówienie. Nawet jeśli kandydat nie uzyska 60% z jednej lub więcej części to egzamin zostanie zaliczony gdy wynik ogólny wyniesie 60%. Warto pamiętać, że każda z części jest równie ważna – wynik z jednej części stanowi 20% ogólnego wyniku.

Różny sposób oceniania matury rozszerzonej i FCE sprawiają, że chociaż są na tym samym poziomie to kandydat, który zdał maturę nie zawsze będzie w stanie zdać FCE. Nie oznacza to, że egzamin FCE jest trudniejszy. Żeby go zdać kandydat musi być na poziomie językowym minimum B2. By zdać maturę rozszerzoną – niekoniecznie. Natomiast kandydat, który zdał pozytywnie egzamin FCE bez trudu poradzi sobie z maturą rozszerzoną, zarówno pisemną jak i ustną.

W roku szkolnym 2019/2020 ogólnopolska edycja konkursu rozpoczyna się w styczniu, czyli wtedy uczestnicy dostaną dostęp do kursów. Szkoły mogą się zgłaszać do 31 marca 2020 roku. Tematem tegorocznej edycji ogólnopolskiej jest FOOD | JEDZENIE!

Finał konkursu będzie miał miejsce 12 maja a wyniki najpóźniej 15 czerwca 2020 roku.

Już nie możemy się doczekać!

Więcej informacji o konkursie tutaj>

Zanim przystąpisz do egzaminu sprawdź dokładnie jak długo ważny będzie certyfikat, który otrzymasz po zdaniu egzaminu. Termin ważności to zazwyczaj dwa lata ale niektóre egzaminy zapewniają Ci certyfikat ważny bezterminowo czyli całe Twoje życie! Warto to wiedzieć zanim wydasz kilkaset złotych na egzamin!

certyfikaty z terminem ważności

Certyfikaty egzaminów TELC, TOEFL, IELTS czy TOEIC mają termin ważności, który upływa zazwyczaj po dwóch latach. Jest to związane z tym, że te egzaminy tylko określają Twój poziom znajomości języka w dniu przystąpienia do egzaminu.

certyfikaty bez terminu ważności czyli ważne całe życie

To egzaminy, które określają czy osiągnąłeś dany poziom biegłości językowej. Do tych egzaminów należą między innymi egzaminy Cambridge English takie jak Key - KET, Preliminary - PET, First - FCE, Advanced - CAE, Proficiency - CPE czy egzaminy z serii Business English Certificates - BEC. Certyfikat, który otrzymujesz po zdaniu takiego egzaminu jest ważny całe życie. Dlatego pilnuj oryginału a uczelni lub pracodawcy dostarczaj potwierdzoną kopię. Jeśli zgubisz oryginał możesz otrzymać potwierdzenie, że zdałeś w przeszłości egzamin, ale tak jak w przypadku świadectwa szkolnego lub dyplomu ukończenia uczelni nie otrzymasz ponownie certyfikatu.

Czy będąc dyslektykiem mogę liczyć na zwolnienie z niektórych części egzaminu lub liczyć na specjalne traktowanie?

Jeśli jesteś dyslektykiem i planujesz zdawać egzamin Cambridge English żeby zdobyć międzynarodowy certyfikat, np. YLE, FCE czy CAE to masz prawo do specjalnych udogodnień. Osoby z dysleksją, dysgrafią lub dysortografią mogą liczyć na wydłużenie czasu egzaminów. Czas egzaminów pisemnych może być  wydłużony o maksymalnie 25%. Aby ubiegać się o specjalne traktowanie należy w podczas rejestracji dostarczyć zaświadczenie z poradni psychologicznej. Zaświadczenie musi być dołączone do dokumentów w dniu rejestracji i musi spełniać kilka warunków. Przede wszystkim nie może być wystawione wcześniej niż 2 lata przed terminem egzaminu pisemnego, do którego kandydat będzie podchodził w danej sesji. Po drugie, musi zawierać informację o stopniu zaawansowania dysleksji, dysgrafii lub dysortografii. Po trzecie, musi zawierać nazwy testów użytych w celu zdiagnozowania dysleksji, dysgrafii lub dysortografii

Każdy wniosek jest rozpatrywany indywidualnie. Zaświadczenie nie oznacza automatycznego wydłużenia czasu ale jest podstawą do ubiegania się o nie.